صنم . . . اینجاست

لبخندي که بي اراده رو لبهاي يک عاشق نقش مي بنده تا در نهايت سکوت فرياد بزنه :

     دوستت دارم      

دنياي عجيبي است کسي که تو را دوست دارد

تو دوستش نداري و کسي که تو دوستش داري

او تو را دوست ندارد وکسي را هم که تو دوستش داري

 و او نيز تو را دوست دارد

به رسم دين و آيين به هم نميرسيد

صبر کردن دردناک است و فراموش کردن دردناک تر

 ولي از اين دو دردناک تر اين است که

 نداني بايد صبر کني يا فراموش؟

اگر دنياي ما دنياي سنگ است سنگيني سنگ هم

 قشنگ است اگر دنياي ما دنياي درد است بدان

عاشق شدن از بهر رنج است اگر عاشق شدن يا

رب گناه است دل عاشق شكستن صد گناه است

به موبایلت  هم پیام و زنگ نزدم نخواستم مزاحم وقتت بشم

غیر ممکن غیر ممکن است

شاید حرفام واست مسخره بیاد و شاید نگاهم برات بی معنی باشه ولی . . .

منتظرت نظرت هستم

قسمت نشد با هم باشیم
انگار باید از عشق دست بکشم
باید به جرم عاشقی
من تا آخر تناها بمونم
اگه تو سرنوشت تو
جایی برای من نبود
پس عشقی كه مثل یه گل
تو قلب من رویید چه بود
قانون عشق جدایی نیست
دوری و بی قراری نیست
قانون عشق رسیدنه
برای هم جون دادنه
چرا باید دل بكنم
وقتی كه عاشق صنمم
چرا باید بگذرم از تو

وقتی که نفسم تویی

بزارین اونم برسه بزارین اونم ببینم

وقتی به حرفم می رسه

خاکم نکنین خاکم نکنین خاکم نکنین

هنوز عشقمو ندیدم

این هم آماده شودم

یه کفن دورم کشیدم

تابوت منو بزارین اونم بگیره

حس کنم عاشقمه

وقتی که گریه اش می گیره

اشکای اون و کی به جای من کن پاک

خداحافظ عشقم

که منو بردن زیر خاک

دوست دارم عزیز ترینم

مد شده تو زمونه
بی وفایی ارزونه
دلا می شكنه اسون
غم می یاره فراوون
محبتها كم شده
قلبها همه سنگ شده
حروم شده عاشقی
مجنون نمی شه كسی
عشق رفته تو قصه ها
جاش اومده غصه ها
گذشت رفته از یادها
بی رحم شدن ادما

چه زود از من گذشتی بی بهونه
نخواستی باشی و عشقی بمونی
بودم بازیچه ای عاشق همیشه
گرفتار نگاهت خیلی ساده
نمی دونم چرا خیسی چشمام
می اره خنده رو به روی لبهات
نمی دونم چرا بغض صدایم
نمی كنه یكم دلتو اروم
تو كه عشقم برات مثل یه خواب بود
چرا كردی منو انقدر پریشون